چرخ زندگی

یادداشتی از مسعود مردیها

امروز صبح که زیبایی خورشید روح را جلا می داد به بیرون از اتوبوس نگاه می کردم و به مسائل و سوالاتی نیز می اندیشیدم. افکارم متشتت بود و پاسخ واحدی پیدا نمی کرد. ناگهان چشمم به شعاری بر روی یک منبع آب افتاد.

این آب است که چرخ زندگی را می چرخاند، مراقب این زلال حیات باشیم.

ذهنم در یک آن تمامی پاسخ های خود را در این جمله یافت. آری چرخ زندگی را آب می چرخاند. هرچه زلال تر باشد چرخ زندگی بهتر و روانتر می چرخد[1]. گاهی ناملایمات یا خطاهایی، این آب را گِل آلود می کند[2]. باید بدانیم که آب گل آلود را اگر بخواهی با دست زدن زلال کنی آلوده تر می شود. تو می خواهی گِل ها را با دستانت از آب در بیاوری اما آب، بیشتر کدر می شود[3]. هرچه گل و لای به چرخ زندگیت برسد چرخت سخت تر می گردد.[4] می خواهی زندگیت را طیب و طاهر کنی! اما دستت بند چرخ آن می شود[5]. باید صبر کنی، باید صبر کنی![6] باید اجازه دهی گِل ها از آرامش تو ته نشین شوند.[7] ماهی های زیبا در رودخانه های زلال جمع می شوند.[8] هرچه تقلا کنی آب گل آلوده تر می شود و ماهی های با ارزش از دور و برت دور می شوند. به شب نشینی خرچنگ های مردابی، چگونه رقص کند ماهی زلال پرست[9]. اشکال ندارد اگر از بالادست کسانی گِل وارد زلال رودخانه ات می کنند بگذار همه اش ته نشین شود. آنچه رو می ماند همان زلال زندگی ات است. این رسوبات هر چه بیشتر شود و تو صبوری کنی سطح زلال رودخانه ات بالاتر می آید[10]. به چشم مردم می آیی. با تو دشمنی می کنند اما تو بیشتر به چشم می آیی[11]! رسوبات، زمین های تو را حاصلخیز می کند. آنقدر بر این رسوبات بذر محبت بپاش تا جوانه های دوستی باغ زندگی ات را جادوانه کند[12]. شاید آنکه در رودخانه ات گل و لای وارد می کند روزی بیاید و زلال زندگی ات را ببیند؛ دست در آن کند و حسرت بخورد. از اینکه به کدورت آب پرداخته نادم شود و به زلال حیات آن ایمان بیاورد. شاید همو در رسوبات کف رودخانه ات دوباره درخت روشنی بکارد.[13]

[1] – قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى (اعلی – 14)

[2] – وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ (حجر- 97)

[3] – يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضًا أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ  إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحِيمٌ (حجرات- 12)

[4] – فَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلَامِ وَمَنْ يُرِدْ أَنْ يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقًا حَرَجًا كَأَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِي السَّمَاءِ كَذَلِكَ يَجْعَلُ اللَّهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ (انعام – 125)

[5] – کُلّاً نُمِدُّ هَؤُلَآءِ وَهَؤُلَآءِ مِنْ عَطَآءِ رَبِّکَ وَمَا کَانَ عَطَآءُ رَبِّکَ مَحْظُوراً (اسراء – 20)

[6] – فَاصْبِرْ صَبْراً جَمِيلًا (معارج – 5)

[7] – وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ (فصلت – 34)

[8] – وَ اصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ يُريدُونَ وَجْهَهُ وَ لا تَعْدُ عَيْناكَ عَنْهُمْ تُريدُ زينَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ لا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنا وَ اتَّبَعَ هَواهُ وَ كانَ أَمْرُهُ فُرُطاً (کهف – 28)

[9] – شعر از محمد علی بهمنی

[10] – يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ (بقره – 153)

[11] – وَإِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظيمٍ (قلم – 4)

[12] – وَاجْعَلْ لِي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ (شعرا – 84)

[13] – یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَی اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحًا عَسَی رَبُّکمْ أَنْ یکفِّرَ عَنْکمْ سَیئَاتِکمْ وَیدْخِلَکمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الأنْهَارُ (تحریم – 8)